Archief | januari, 2016

Het Nieuwe V&D

1 Jan

R.I.P.
Een in-memoriam als startpunt voor een nieuwe toekomst?
Jazeker, het wordt nooit meer wat met dit warenhuis als er niet krachtdadig afstand wordt genomen van de winkelformule die de Nederlandse consument zich steeds vaker links liet liggen. Tja, men kocht er wel eens wat, met name als er aanbiedingen waren, hoewel ook daarin flink de klad (prijzencircus) was gekomen. Het wordt ook nooit meer wat als men teruggaat naar het V&D in zijn glorietijd, de zeventiger jaren, toen werkelijk geen consument zonder een wekelijks bezoek aan het warenhuis kon, en verkoop vooral neerkwam op het overtuigen van die bezoekers om ook te kopen. De tijd dat V&D zo arrogant was te denken dat ze, als pendant van ‘De Winkel van Sinkel’, alles voor iedereen kon betekenen. De tijd die, voor iedereen behalve de directeuren van de afgelopen 20-30 jaar, al jaren definitief voorbij is, en die uiteindelijk moest leiden tot het recente faillissement. Het oude V&D heeft niets meer te zoeken in de winkelstraat, en het is goed dat er nu niets meer te zoeken is, al is het natuurlijk een persoonlijke ramp voor iedereen die erbij betrokken is.
Nee, ik ben niet één van die retailadviseurs die (te laat) aangeven dat ze het allemaal zagen aankomen (geloven ze het zelf?) en dat het allemaal zo treurig is dat het bedrijf dreigt te verdwijnen. Nee, integendeel, ik ben, de vele jaren die ik er werkte, trots geweest daar te mogen werken, het bedrijf schonk me veel kansen om me te ontwikkelen en uiteindelijk maakte ik er ook snel carrière. Trots waar ik, ondanks mijn kritiek op de gang van zaken, mijn ex-retail studenten zullen beamen, ook nooit een geheim van heb gemaakt.
Maar het bedrijf is niet meer, en dus hebben analyses over ‘hoe is het zo gekomen’ geen enkele zin, hoe populair die lijkenpikkerij ook lijkt te zijn. Het wordt tijd over te schakelen en zicht te ontwikkelen op hoe het zou kunnen worden: V&D 3.0

V&D 3.0
Een warenhuis zonder geïntegreerde webshop heeft geen bestaansrecht meer, dat geldt voor winkelketens als HEMA en Blokker nét zo als voor V&D. Daarom schreef ik al jaren geleden, in het kader van de ontwikkeling van het concept ‘De Nieuwe Winkelier’ op http://www.bricksenclicks.me, blogs met de titels “Is er wel toekomst voor het warenhuis” (24 juli 2012) en, als antwoord op die vraag, “Retail 3.0, een toekomst voor het warenhuis” (2 augustus 2012).

Fotonieuwewinkelier

Nog op 9 februari 2015 schreef ik ‘Warenhuis van de Toekomst’ op http://www.koornconsult.com, om aan te geven dat er zelfs in díe crisis nog licht in de tunnel gloorde. Dit blog eindigde nog heel positief: “Een V&D, die weer leuk is voor de klant, voor het personeel, voor het management en voor de financiers. En een broodnodige impuls voor de binnenstad! Dit kan, maar gebeurt het ook?” Nee dus!
Natuurlijk is een faillissement heel erg voor alle betrokkenen, ook voor de leveranciers, maar het heeft in ieder geval het voordeel dat er bij een nieuwe opzet geen oude ballast meegesleept hoeft te worden. En als het nieuwe V&D zijn fysieke formule volledig integreert met haar webshop heeft ze in haar grote vestigingen veel meer mogelijkheden om, zoals ik al in 2012 schreef, niet de afdelingen en de vele producten centraal te stellen, maar de beleving van de klant rond thema’s. In die warenhuisversie van het concept ‘De Nieuwe Winkelier’ biedt het warenhuis haar bezoekers weer de verrassing die vroeger zo gewoon was. En alle goederen waarvoor dan even geen plaats is, kunnen, op beeldschermen, of via een app op smartphone of phablet worden besteld, zodat ze worden bezorgd, of later opgehaald kunnen worden, in de winkel of bij een afhaalpunt elders.
Omdat het onmogelijk is deze ‘belevenis’ te creëren in kleine winkels, dat was ook het probleem van De Bijenkorf, moet V&D die winkels kwijt nu ze niet langer als een bedrijfskundige molensteen om de hals van dit ‘Nieuwe V&D’ hangen. Met de huidige technologie, en de daarop gebaseerde bezorgstructuur, is het ook helemaal niet nodig overal winkels te hebben, dus is concentratie op een vijftiental grote steden mogelijk en noodzakelijk om klanten de beleving te bieden die je zegt te bieden. En als het, bij een mogelijk thema als recreatie, nodig is weer tuinstoelen aan te bieden, dan moet dat kunnen zonder weer een hele afdeling Camping op te tuigen, of wellicht is het verstandiger om hierin samen te werken met een grote specialist op dit terrein, zoals Vrijbuiter, in een shop in the shop. Een Vrijbuiter in de Kalverstraat is niet voor te stellen, maar V&D staat daar al. Zo kunnen verschillende formules door intensieve samenwerking van elkaar profiteren zonder de eigen zelfstandigheid op te geven. Eenzelfde constructie is binnen dit thema denkbaar voor sportartikelen, en waarom zou ook La Place niet omringd worden door een shop-in-the-shop van bijvoorbeeld Ecoplaza binnen het thema ‘lekker eten”? En met de inbreng van de echte kookbeleving via samenwerking met een plaatselijke kookwinkel? Met regelmatige workshops rond het thema koken? Waarom niet?

Personeel 3.0
Het is alleen duidelijk dat dit een volstrekt andere manier van denken betekent voor de betrokken personeelsleden en voor het management. Het ‘V&D 3.0’ zal, en ook dít kan nu, na het faillissement, daarop haar personeelsbeleid moeten herdefiniëren. Management én personeel moet niet transactiegericht zijn, en zeker niet logistiek gericht (zoals nu), maar klantgericht. Want pas als de klant zich weer thuis voelt in het warenhuis, en die klant weer in de watten gelegd wordt, zal die klant vaker komen, en meer kopen. In de winkel, of op het internet, dat maakt immers bij ‘De Nieuwe Winkelier’ niet uit?

Klant 3.0
V&D 3.0 moet niet langer ‘alles voor iedereen’ willen zijn, een heilloze ‘middle of the road’ strategie die bewezen heeft bedrijven alleen maar in de problemen te brengen. Nee, het warenhuis moet zichzelf een nieuwe positionering aanmeten, en zich daarmee op haar gewenste doelgroep richten. “Gezellig winkelen en betaalbare luxe voor degenen die dat waarderen en het zich kunnen permitteren” als thema, een positionering die nu goed mogelijk is door de recente upgrade van De Bijenkorf. Laat de prijskopers maar over aan Blokker, HEMA of ACTION. Richt je op de oudere klant, die heeft er de tijd en het geld voor, en zorg ervoor dat het warenhuis niet alleen, zoals in de tijd van ‘Petra’, interessant is voor vrouwen, maar ook een beleving vormt voor mannen.

Nieuwe Kansen
Veel lezers zullen toch wat licht zien tussen wat ik eerder schreef, en dit idee voor V&D 3.0. Dat klopt, omdat ik bedrijfskundig altijd uitging (uit moest gaan) van het bedrijf zoals het was. Dat is, ik heb het een paar keer herhaald, na het faillissement niet meer nodig. Op z’n Cruijf’s “elk nadeel heeft z’n voordeel”, en nu maar hopen dat financiers dat ook zien. Maar dat de nieuwe winkel een beter merk zal opleveren, en commerciële toekomst heeft, staat voor mij als een paal boven water. Het moet alleen nog even gebeuren.

Advertenties